لنزهای رنگی که زیر عنبیه چشم به کمک جراحی قرار می‌گیرند، در آوریل سال 2006 توسط دکتر آلبرتو کاهن، جراح چشم آمریکایی به ثبت رسیده است. این وسیله یک صفحه سیلکونی قابل تا شدن است که شبیه لنزهای تماسی رنگی، رنگ‌آمیزی شده است.


رنگ چشم

در ژوئن 2009 دپارتمان چشم پزشکی و مرکز تحقیقات بالینی «این هورن» در مرکز چشم و گوش و حلق و بینی نیویورک، عوارض متعدد کاشت این لنزهای رنگی در چشم را به صورت بالا رفتن شدید فشار داخلی چشم گزارش کرده است.

 

همچنین خونریزی داخل چشمی نیز گزارش شده است تا جایی که باعث خارج کردن لنزهای رنگی از داخل چشم شده است.

 

دکتر پرویز زرین بخش، رئیس مرکز تحقیقات اپتیک و لنز ایران نسبت به جراحی تغییر رنگ چشم که اخیرا در کشور در حال انجام است، هشدار داد و اعلام کرد:

 

«جراحی تغییر رنگ چشم می‌تواند، آسیب‌های جدی چشمی از جمله کوری را به همراه داشته باشد. این روش به دلیل قرار گرفتن صفحه رنگی سیلیکونی داخل اتاق قدامی چشم و روی عنبیه (قسمت رنگی چشم) می‌تواند باعث ایجاد التهاب داخل چشمی، بالا رفتن فشار داخل چشم، صدمه به سلول‌های قرنیه و کدر شدن آن، آب سیاه چشم، پخش رنگدانه به داخل چشم و روی سطح پشتی قرنیه و بروز آب مروارید شود.

 

عمل جراحی تغییر رنگ چشم به تایید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) به عنوان معتبرترین مرکز علمی - پزشکی جهان که استفاده از داروها و فرآورده‌های غذایی را مورد تایید قرار می‌دهد، نرسیده و این مرکز درباره عوارض آن تحقیقاتی انجام نداده است.

با وجود این‌که این لنزها از امریکا وارد کشور می‌شوند، ولی انجام اعمال جراحی تغییر رنگ چشم در آمریکا ممنوع است و داوطلبان این گونه اعمال جراحی می‌بایست، برای انجام تغییر رنگ چشم به کشورهای توسعه نیافته سفر کنند

برای تغییر رنگ چشم، سال‌ها از لنزهای رنگی استفاده می‌شد که با تحولاتی که در نوع پلیمر و طراحی این لنزها ایجاد شد، امروزه بی خطرترین روش برای تغییر رنگ چشم، استفاده از لنزهای تماسی رنگی چشم است.

 

تفاوت این لنزها با لنزهایی که برای درمان دوربینی و نزدیک بینی شدید چشم (برای افرادی که نمی‌توان برای آنان عمل لیزیک انجام داد) به کار می‌روند این است که لنزهای اصلاح نزدیک بینی کوچک‌تر بوده، با زاویه چشم در تماس نیستند و احتمال عوارض آن‌ها بسیار کمتر از این نوع لنزهای رنگی است که داخل چشم قرار می‌گیرند.

 

در لنزهای مربوط به تغییر رنگ چشم، لنز می‌بایستی به اندازه عنبیه چشم باشد که این امر سبب اختلال در تغییرات اندازه مردمک نسبت به نور می‌شود؛ از طرف دیگر به دلیل آنکه این گونه لنزها با زاویه چشم در تماس هستند، سبب ایجاد آب سیاه در چشم می‌شوند. در تماس بودن با سلول‌های داخلی قرنیه نیز موجب کدورت و از دست رفتن سلول‌های قرنیه‌ای می‌شود.

از آنجا که عنبیه رابطه بسیار قوی با سیستم ایمنی بدن دارد، تماس لنز با عنبیه سبب تحریک سیستم ایمنی و ایجاد التهاب داخل چشم و ایجاد آب سیاه در چشم می‌شود.»

 

عوارض جراحی زیبایی اطراف چشم

غیر از تغییر رنگ چشم، جراحی‌های زیبایی اطراف چشم نیز خطراتی دارند که در زیر به آنها اشاره شده است.

 

دکتر محسن بهمنی‌کشکولی، معاون پژوهشی مرکز تحقیقات چشم دانشگاه علوم پزشکی ایران با تاکید بر لزوم معاینه دقیق چشم قبل از اعمال جراحی پلاستیک اطراف چشم افزود:

«معاینه دقیق چشم سبب می‌شود که اگر چشم مشکلی دارد، قبل از جراحی یا در حین جراحی رفع شود تا بعد از جراحی، بیمار دچار عوارض نشود.

 

جراحی‌های پلاستیک چشم شامل جراحی‌های زیبایی است که در اطراف چشم و با محوریت چشم انجام می‌شوند.

جراحی‌هایی نظیر جراحی پلک، ابرو، پیشانی و گونه که نزدیک چشم هستند می‌توانند بر عملکرد چشم و ضمائم آن اثر بگذارند.

همچنین جراحی مجاری اشکی، حدقه چشم و چشم مصنوعی نیز از دیگر انواع جراحی‌های پلاستیک چشم هستند.

هر نوع تزریقی که در اطراف چشم، پیشانی و خط اخم انجام شود نظیر جراحی پلاستیک پف پلک، افتادگی پلک و ابرو در صورت انجام ندادن معاینات قبلی می‌توانند اثرات زیان‌باری بر چشم داشته باشد.

 

خشکی بیش از حد چشم، زخم قرنیه، بسته نشدن کامل پلک‌ها، از کار افتادن پمپ اشکی،‌ اشک ریزش، به خارج برگشتن و شل شدن پلک از عوارض جراحی‌های پلاستیک اطراف چشم، بدون معاینه قبلی هستند. صدمه به عضلات داخل چشم از مهم‌ترین این عارضه‌هاست.

 

هدف از بیان این مطلب این نیست که اعمال جراحی زیبایی پلاستیک انجام نشوند، بلکه به دلیل تاثیر بر چشم و ضمائم چشمی، معاینه دقیق و کامل قبل از جراحی توصیه می‌شود.»